Op het moment dat we dit verhaal schrijven staan we in de file vanuit de Grand Canyon.. Er is ongeveer 1,5 mijl voor ons een ongeluk gebeurd waardoor we geen kant op kunnen. We zijn nu dus al schrijvend lekker in de auto aan het chillen met UB40 op de achtergrond.. By the way, om even terug te komen op ons eerste verhaal en de reis. Uiteindelijk heeft het vliegtuig naar San Francisco die wij in eerste instantie zouden hebben, nog een dag langer in Frankfurt gestaan wegens technische problemen. Achteraf dus meer geluk dan ongeluk gehad!

Gisterenochtend hebben we (na 4 uurtjes slaap) uitgecheckt bij Harrah's Hotel en namen we een taxi naar het vliegveld van Las Vegas om daar onze auto op te halen. Toen we bij het vliegveld arriveerden kwamen we erachter dat de vorige taxichauffeur ons geflasht had. Hij had ons namelijk $ 30 dollar laten betalen en nu waren we maar de helft kwijt! Bij het autoverhuurbedrijf aangekomen (een uur later dan gepland) werden we geholpen door een echte Amerikaan die ons vertelde dat de auto die wij gereserveerd hadden niet erg geschikt was voor de woestijn en hij stelde voor onze auto te upgraden. Wij waren wel benieuwd naar wat hij in gedachte had. Biedt de beste man ons een dikke sportauto aan: een GT Camero! Hij maakte ons lekker met mooie foto's op google maar deze auto was toch echt iets boven het budget. Wel kozen we ervoor om onze ‘economy auto' iets te upgraden naar een ‘standard auto' zodat we niet met een oververhitte motor langs de Highway zouden komen te staan. De verhuurder gaf ons nog wat aardige tips en daarna liepen we een gigantische parkeerplaats op waar we zelf een ‘standard' auto mochten uitzoeken. De keuze was erg lastig omdat er veel mooie auto's stonden,uiteindelijk viel ons oog op een zilvergrijze Dogde Avenger met spoiler uit 2011. Siv achter het stuur en Manon met de kaarten op schoot en het ontbijt klaar maken, dat moet wel goed komen!! Of toch niet?! We waren een beetje gedesoriënteerd waardoor we in Vegas een verkeerde afslag namen en a little bit lost waren, maar door excellent teamwork kwamen we toch weer snel op de juiste route terecht.

Na ongeveer een half uur rijden door prachtige bergen reden we langs Hoover Dam. Hier is een gigantische stuwdam gebouwd in het water dat vanuit het Meat Lake komt en het is onder andere bekend van verschillende films. We maakten aan aantal foto's, genoten van het mooie uitzicht en reden daarna we weer verder. Het rijden op de Amerikaanse Highway ging erg goed met leuke Amerikaanse radiozenders, het was niet druk op de weg en de auto reed heerlijk (hij was fel, had cruise control en airco!!). Opvallend was dat om de 500 meter borden stonden van de MacDonalds, Pizzahut, KFC, Burger King en Subway, dus aan eten geen gebrek. Na ongeveer de helft van de trip naar de Grand Canyon lag een plaatsje genaamd Kingman, waar we besloten te stoppen om de benen te strekken en te lunchen. We reden een parkeerplaats op waarvan we dachten dat daar een Subway zou zitten maar toen we een winkelcentrum in gingen wisten we niet waar we moesten kijken. Er liepen zo veel rare mensen rond met piercings, baarden van een halve meter en leren pakjes die ons vreemd aankeken dus besloten we maar even verder te rijden. Uiteindelijk werd een paar honderd meter een Subway gevonden en konden we rustig wat eten. Na Kingman gingen we de Highway 40 op, onderdeel van de weg die vroeger bekend stond als de Route 66 die van de westkust naar de oostkust loopt. Hoe verder we reden hoe woestijn-achtiger het landschap werd. Af en toe stond er een verdwaalde caravan maar we zagen vooral veel zandvlaktes met af en toe wat dorre struiken en typisch Mexicaanse en indiaanachtige eettentjes die ieder moment uit elkaar konden vallen. De mijlen tikte weg en het duurde langer dan we gedacht hadden. Rond 17.30 arriveerden we bij een klein dorpje net iets voor de Grand Canyon. Hier verzamelden we wat informatie en we kochten alvast entreetickets. We vonden het te laat om de Grand Canyon nog in te gaan omdat we kapot waren van de autorit en we wilden ook liever niet in het donker terug rijden naar ons motel dat in Flagstaff ligt (1,5 uur vanaf de Grand Canyon) omdat we geen duidelijke kaart van dit plaatsje hadden en hier op de bonnefooi heen moesten. Van de Grand Canyon volgden we de borden naar Flagstaff maar na 10 mijl bleek dat we op een binnendoor weg terecht waren gekomen die pas bij Flagstaff zou eindigen en nog 55 mijl zou duren. Na aardig wat jaartjes samen te zijn hebben we ook aardig wat kilometers afgelegd maar deze binnendoor weg past toch echt wel in onze top 3 ‘saaiste wegen ooit'! Ook houden de Amerikaanse radiozenders niet van veel variatie dus hoorden we liedjes die we misschien al een keer of 6 hadden gehoord die dag. Eindelijk gearriveerd in Flagstaff begon de zoektocht naar het motel. We maakte al snel kennis met een soort van indiaan-achtig volk dat niet zo vriendelijk was toen we bij een benzinepomp naar de weg vroegen en totaal negeert werden. Na even verder zoeken werd het motel gevonden! Een typisch Amerikaans motel uit de films. We waren van plan om gezellig te gaan uit eten maar hadden geen puf meer en besloten wat te halen en dit in het motel op te eten. Om 22u gingen de ogen al dicht...

Na goed en lang te hebben geslapen, maakten we ons zaterdag ochtend klaar voor de Grand Canyon. Eerst even een ontbijt bij de supermarkt halen dat bestond uit twee croissantjes, een yoghurtje, een fruit plate (heerlijke stukjes gesneden meloen en ananas). Aardig gezond dachten we. De auto reed nog steeds super!!.....Anderhalf uur later stonden we ineens te genieten van een onbeschrijfelijk uitzicht aan de top van de Grand Canyon. Wat gigantisch en mooi. Het was moeilijk om met de camera vast te leggen wat we daadwerkelijk zagen.. Door middel van ‘free shuttle busses' kon je bepaalde routes rijden en dan kon je er bij highlights points uit om van het uitzicht te genieten. Wat we totaal niet verwachtten waren de regendruppels die op ons hoofd vielen toen we een restaurantje uitliepen na de lunch! Regen?? Het zal toch niet?? Gelukkig bleef het bij een aantal druppels. Aan het einde van de dag hadden we het wel gezien en reden we terug naar Flagstaff. We dachten dus een beetje op tijd aan te komen bij ons motel maar niets bleek minder waar. Een ongeluk op een eenbaans weg, tsjaaa dan duurt het wel even...

...Story continues... (vanuit Flagstaff)

Uiteindelijk kwamen we 2,5u later weer in Flagstaff aan waar we wederom kozen voor een eenvoudig avondeten. Na een heerlijke nachtje slapen gingen we back on the road. Toen we de auto startten kregen we een melding dat we de olie moesten bijvullen daarom reden we naar een plaatselijke garage om olie te kopen. Ondanks de HTS opleiding van Siv kregen we de motorklep niet open (lag uiteraard aan de motorklep) en daarom vroegen we de man achter de balie ons te helpen. Toen hij de olie controleerde bleek dat er nog wel genoeg in zat! We brachten de olie terug en nu zijn we klaar om weer verder te rijden naar Las Vegas (300 mijl/bijna 500 km), waar we de auto voor 17.00u terug moeten brengen. Vanaf Las Vegas vliegen we om 21.21u naar San Francisco.

Morgen is het grote 4th of July feest in Amerika dus dan gaan we eens kijken wat er allemaal te doen is en dinsdag is de eerste schooldag!!

Heel veel liefs,

Sivan & Manon