Het is weer weekje geleden dat ons laatste verhaal op de site verscheen, dus de hoogste tijd voor een nieuw verhaal..

Allereerst even een klein stukje over onze belevingen van de afgelopen week. De tweede week school zit er al weer op en het is erg goed verlopen. Manon heeft haar eerste essay zelfs al ingeleverd en ze heeft hier een ‘check plus' voor gekregen. Sivan moet maandag zijn eerste essay inleveren en daar heeft hij de nodige moeite al voor moeten doen. Op de campus kostte het boek dat Siv voor dit vak nodig heeft $ 216,- (omgerekend zo'n € 150,-), maar dat gingen we er natuurlijk niet voor betalen. Na een lange zoektocht op internet hadden we uiteindelijk een illegaal exemplaar voor € 40,- gevonden en die zou aan het einde van de week bezorgd worden. Helemaal goed dus, alleen wisten we toen nog niet dat Siv het boek al eerder nodig zou hebben. Dinsdag kwam Sivan er achter dat de casus die hij voor zijn essay moest gebruiken in zijn boek staat, maar het boek zou dus pas vrijdag bezorgd worden. Omdat we donderdag naar LA zouden vertrekken moest Siv dus iets bedenken om toch al eerder in het bezit van de casus te komen. Na een zoektocht in de bibliotheek van San Francisco, bleek dat het boek bij de universiteit van San Francisco aanwezig was alleen stond dit gebouw aan de andere kant van de stad. We besloten om een andere oplossing te zoeken en dit achter de hand te houden wanneer er echt geen andere optie was. Tijdens de rit naar huis schoot ineens een goed idee te binnen: Siv kon de volgende dag natuurlijk stiekem foto's maken van de pagina's waar de casus op stond in het boek dat op de campus te koop was. De volgende dag voerde Siv dit plan in alle discretie uit en vanuit de foto's kon hij het verhaal overtypen zodat hij de casus had. Helemaal blij kwamen we thuis van college en toen bleek dat het boek al was bezorgd. (HA-HA-HA) Alle moeite was dus eigenlijk voor niets geweest maar goed dat konden we ook niet van te voren weten. Het boek was in ieder geval binnen dus Siv kon beginnen aan zijn essay..

Dinsdag avond stond de baseball wedstrijd San Francisco Giants vs. LA Dodges op het programma. Na school gingen we even lekker sporten. Ja ja we hebben een sportabonnement afgesloten bij een sportschool bij ons op de hoek zodat we onze conditie een beetje op pijl kunnen houden. Na het sporten moeten we snel douchen, koken en naar het stadion omdat de wedstrijd om 19.15 zou beginnen. Nadat we gedoucht waren ging Siv nog even op internet kijken naar de uitslag van de vorige dag omdat de Giants toen ook al tegen de Dodges hadden gespeeld. Deze utislag was onvindbaar en toen Siv de agenda bekeek kwam hij er achter dat de wedstrijd pas voor volgende week op het programma staat. Na een controle van onze kaartjes bleek inderdaad dat de wedstrijd pas volgende week is.. Haha oeps.. We hadden dus een lekker vrij avondje en besloten te gaan shoppen!

Donderdag stond de trip naar LA op het programma. Na school vertrokken we direct naar het vliegveld in San Francisco waar we de auto konden ophalen. De gehuurde auto (een witte Dodge Avanger, helaas geen sport editie dit keer) stond om 15.30u voor ons klaar. Rond 16.00u reden we de garage uit en ‘we were back on the road' voor een vijf uur duurde reis naar Morrow Bay waar we onze eerste overnachting gepland hadden. Al snel bleek dat het erg druk was op de weg om San Francisco uit te komen en ook bij San Jose stond het behoorlijk vast. We liepen een vertraging op van ongeveer 1,5 uur en hierdoor liep de planning een beetje in de soep. De trip was zo gepland dat we de mooie ‘Highway 1-route' langs de westkust van Amerika in het licht zouden afleggen en dat het alleen de laatste kilometers misschien een beetje zou schemeren. De vertraging door de file betekende dat we nu waarschijnlijk een langer stuk in het donker zouden moeten rijden. Er zat niets anders op dus we maakten ons klaar voor de prachtige route lang de Pacific Ocean. Nadat we er 3u (incl. 1,5u file) op hadden zitten stopten we bij een Mexicaans restaurantje om even snel wat te eten. Het was een erg schattig restaurantje en het eten was heerlijk en binnen een uur zaten we weer op de weg. Onder de indruk van de prachtige natuur stopten we af en toe op een foto te maken en om de benen te strekken. Samen met de kilometers nam ook de hoogte van de bergen toe en Siv durfde vanwege zijn hoogtevrees soms niet naar beneden te kijken. De weg lag strak langs de afgrond, daardoor hadden we een mooi uitzicht over de zee, maar wanneer erg een heel stuk vangrail miste was dit toch wat minder prettig.. Inmiddels ging de zon langzamerhand onder en werd het een beetje schemerig. Hoe donkerder het werd hoe langzamer we moesten gaan rijden. Er zaten veel scherpe bochten in de route en doordat er geen lantaarnpalen stonden, waren deze enge bochten pas op het laatste moment zichtbaar. Toen het eenmaal donker was kon de weg niet snel genoeg afgelopen zijn, maar secondes leken minuten en minuten leken uren. We probeerde de humor ervan in te zien en we zeiden 100x tegen elkaar ‘straks lachen we hierom' maar op het moment zelf was het toch niet zo grappig. Voor de geïnteresseerde.. Er staat een filmpje van de bergetappe op de site! Na anderhalf uur leidde de weg ons iets meer het land in en kwamen we op een soort snelweg, waar we hard mochten rijden en zonder bochten.. HEERLIJK! Om 22.30u arriveerden we bij ons hotel in Morrow Bay en na een warme douche gingen we lekker slapen.

Vrijdagochtend ging de wekker om 7.30 en na een ontbijt van koffiebroodjes, muffins en jus d'orange vertrokken we richting LA. Deze rit zou ongeveer vier uur duren en zou ons door Santa Barbara, Malibu en Santa Monica leiden. Na ongeveer twee uur arriveerden we in Santa Barbara. We maakten hier een stop om te lunchen en het strand te bekijken. Omdat Siv in iedere plaats de ‘fish & chips' checkt, moest dat hier natuurlijk ook gebeuren.. Dusss tijd voor een heerlijk visje aan de kust van Santa Barbara (zie foto). Na een stevige lunch was het de hoogste tijd om naar Malibu te rijden. Hier eenmaal aangekomen keken we onze ogen uit naar het prachtige strand en de gigantisch villa's die tegen de berg aan lagen. We deden nog een poging om de huizen van wat dichterbij te bekijken maar tevergeefs.. Het is onmogelijk om bij de ‘echte' grote huizen te komen. Na Malibu reden we Santa Monica binnen. Ook deze stad ligt langs de kust en het is hier erg druk met toeristen. Op de pier van Santa Monica was het erg gezellig. Er stonden allerlei kraampjes, er was een kermis en het strand lag bomvol. Vanuit Santa Monica was het nog ongeveer een half uur rijden naar Hollywood. We hadden geen tomtom en dankzij gratis wifi in het hotel in Morro Bay konden we foto's maken van de kaarten op google maps. Deze kaarten waren ideaal want je kan precies inzoomen op wat je wilt zien en we hoefden geen dure kaarten te kopen! In Hollywood moesten we even zoeken naar het hotel maar toen we eenmaal op Sunset Boulevard reden, hadden we het redelijk snel gevonden. Het hotel zag er goed uit, had een zwembad en het lag hartje centrum in Hollywood.. Perfecto!! Nadat we ons snel opgefrist hadden liepen we (in een paar minuten) naar Hollywood Boulevard om de ‘Walk of Fame' te gaan bekijken. Op Hollywood Boulevard aangekomen viel direct op dat het erg druk was en hoe verder we doorliepen hoe duidelijker het werd dat Harry Potter 7 hier vandaag in première ging. De hele boulevard stond op stelten en er werd flink uitgepakt met muziek, gratis popcorn en look a likes van bekende mensen waarmee je op de foto kon. Dit wilden we natuurlijk niet missen en daarom gingen we snel op zoek naar kaartjes. Na even gezocht te hebben, kochten we kaartjes voor de voorstelling van 19.30u dat betekende dat we nog ongeveer een uurtje hadden om wat te eten. Na een snelle hap vertrokken we richting de bioscoop waar de rij al behoorlijk lang was (lees: 2 blokken pffff).. Om 19.10 ging de zaal open en gelukkig liep de rij aardig door. Eenmaal in de bioscoopzaal aangekomen moesten we zelf op zoek naar een plaatsje. Precies in het midden van de zaal waren nog twee plaatsjes vrij dus daar konden we mooi gaan zitten. De stoelen van de bioscoop waren erg chill want als je naar achter leunde dan gingen de stoelen mee. Ook zijn de Amerikanen echt geweldig in een bioscoop. Bij iedere ook maar een beetje grappige reclame gaan ze helemaal uit hun dak en bij het zien van Harry Potter begon iedereen spontaan te klappen en te fluiten. Toen de film begon beseften we dat er natuurlijk geen ondertiteling zou zijn, een goede test voor ons Engels haha! De film was super en het was ook allemaal erg goed te volgen. De Amerikanen leefden helemaal mee met Harry en ze moedigde hem constant aan tijdens de film, echt super grappig haha! Na de film liepen we richting het hotel aan Sunset Boulevard en de volgende ochtend ging de wekker alweer om 7.15u..

De volgende dag (zaterdag) zijn we rond 8.30u richting Joshua National Tree Park gereden. Het vervolg op dit verhaal verschijnt morgen op de site..

To be continued...