Yosemite park, Golden Gate Bridge and Alcatrazzz..

Zooooo, daar zijn we weer....... Het heeft allemaal even geduurd voordat er weer een verhaal op de site kwam maar we kwamen er door het drukke programma steeds niet aan toe.. Er zijn inmiddels alweer 3 weken voorbij gevlogen sinds ons laatste bericht en we zijn nu inmiddels in onze laatste week aangekomen (helaassss).. Omdat er de afgelopen 3 weken weer genoeg is gebeurd zullen we proberen om vooral de weekenden (beknopt) voor jullie te beschrijven..

Zo´n drie weken geleden dus bleven we het weekend in San Francisco.. De zaterdag hebben we de hele dag de tourist uitgehangen en zijn we lekker met het openbare vervoer gaan toeren door de stad.. Van te voren hadden werden op een kaart even alle high-lights opgezocht die we nog niet hadden gezien en hierbij een bijpassende route met de bus ontworpen.. Je kan voor 2 dollar pp een kaartje voor de bus kopen ongeacht waar je naar toe wilt en je kan met dit kaartje dan zo´n 2,5u reizen.. We hebben inmiddels allang ontdekt dat de buschauffeur het niet zo nauw neemt als wij elke keer braaf ons kaartje willen laten zien als we instappen, dus zo´n kaartje is al gauw wat meer uurtjes al dan niet de hele dag geldig! De foto´s van deze dag hebben we by the way al wel eerder op de site gezet.. We begonnen de trip met een bezoek aan de Spaanse wijk waar de Mission Dolores staat (een beroemde Spaanse kerk en ´t lag op de route dus waarom ook niet).. Waar het vanuit de bus in eerste instantie zeer gezellig leek in de wijk, heerste er op de straten een wat grimmige sfeer toen wij hier liepen.. Veel daklozen en niet zulke fijne mensen begluurden ons van top tot teen.. Misschien kwam het achteraf ook omdat Siv een echte toerist was met een big-ass camera om zijn nek en een plattegrond in de hand! Haha.. Maar goed, we besloten deze wijk al redelijke snel te verlaten en de bus te pakken naar ons volgende punt; Alamo Square. Dit plein is bekend omdat aan dit plein nog zes oude Victoriaanse huizen staan, de zogeheten ‘painted ladies'. Omdat dit pleintje wat hoger ligt is vooral ook het uitzicht op de hoge gebouwen van San Franciso heel mooi. We vervolgden onze route daarna na North Point, het meest Noordelijk gelegen punt en vanaf hier zagen we links de Golden Gate Bridge die inmiddels flink in de mist hing. We liepen vanaf hier door de wijken waar vooral vele sportvelden (voetbal, honkbal, tennis en basketbalvelden) lagen, richting Fisherman's Warf waar we de bus weer zouden pakken richting Washington Square. Aangekomen bij dit plein konden we de Coit Tower zien, een uitkijk toren over de wijk Telegraph Hill. Na inmiddels wat trek te hebben gekregen en gezellige restaurantjes aan de weg van Columbus Avenue te hebben gezien, besloten we eerst ff lekker een hapje te eten. Na een supergerecht liepen we het gezellige Columbus Ave af richting de Transamerica Pyramid. Dit is het hoogste gebouw van San Francisco en AEGON is de eigenaar hiervan. Door het Financial District liepen we richting het oostelijke punt, Embarcadero waar zich de pier bevindt om naar de andere kant van de Bay Area te gaan. Vanaf Embarcadero had je een super mooi uitzicht over de business gebouwen en Siv droomde al van een kantoor in één van deze gebouwen! Uiteindelijk was het al laat geworden, waren we kapot en liepen we dus terug richting het appartement.

In de dagen erna moest er op school hard gestudeerd worden. Siv had inmiddels te horen gekregen dat hij een project met een groep moest uitvoeren en Manon was vooral druk met het lezen van vele artikelen en het schrijven van haar mid-term paper. De groep van Siv bestond naast hem uit twee Chinezen en de andere Nederlander uit zijn klas. De docent koos nog wel willekeurig groepjes uit, zodat niet mensen van dezelfde Universiteiten bij elkaar zouden zitten. Supertoevallig dat dan de enige twee Nederlanders bij elkaar in de groep zitten. Siv moest naast zijn essay ook een presentatie geven maar dit zou hij pas in de week erna moeten doen en dus hadden we mooi tijd het weekend weer een roadtripje te plannen. Yosemite park stond nog altijd op ons things-to-do lijstje en aangezien wij dit niet wilden missen, werd er weer een roadtrip samengesteld. Siv was druk met het uitstippelen van de route en het programma en Manon zocht naar het beste/goedkoopste hotel en het huren van een auto.

Het 2^e weekend van de afgelopen 3 weekenden (volgen jullie het nog???), gingen we dus naar Yosemite Park. Wij planden onze roadtrip zo dat we eerst naar het plaatsje Gilroy gingen waar een supergrote outlet store gevestigd is, SHOPPENNNNN. Manon helemaal happy omdat ze al had aangegeven deze dag helemaal los te gaan! We besloten vroeg te vertrekken (8.30u) omdat we uiterlijk zo rond 12.30 Gilroy weer wilden verlaten richting Yosemite om zodoende nog veel en genoeg van het park te zien deze vrijdag. Daarnaast wilden we proberen alle highlights de vrijdag overdag te doen om zo WEER niet 's avonds in het donker terug te rijden naar het hotel. Na een dik uurtje rijden arriveerden we in Gilroy en besloten eerst maar naar het informatiepunt te gaan omdat we hadden gehoord dat je nog extra kortingsbonnen zou kunnen kopen die je er makkelijk uit zou halen. De vrouw achter de balie gaf aan dat we het kortingsboekje gratis kregen omdat we Amerikaanse studenten waren, dit was dus erg nicee.... 12.30u was de planning om weer te vertrekken en wellicht raden jullie het al.....deze tijd hebben we niet gered, haha! Uiteindelijk na heel veel aankopen te hebben gedaan, vertrokken we zo rond 14.30u!!! Richting Yosemite. Siv besloot wat harder te rijden dan toegestaan werd om de reis van 3u iets in te korten. Met Manon weer als navigator en spelend als DJ ernaast, scheurde we weer over de Amerikaanse wegen omringt door schitterende natuur. We waren weer helemaal happy and back on the road. Dit keer hadden we overigens een iets minder luxe auto dan de twee voorgaande Dodge's, maar deze Volkswagen Jetta reed verder prima. We hadden de route zo gepland dat we via de zuid kant het park zouden binnenkomen via het Sierra National Forest. Het was een schitterende route tussen vele en mooie hoge bomen. Bij de ingang van Yosemite park kregen we een plattegrond en maakten wij snel even een planning. We besloten als eerste naar Glacier Point te rijden. De route op zich zelf naar dit punt was al super en toen wij gearriveerd waren bij Glacier Point zagen we een onbeschrijfelijk mooi uitzicht over een groot gedeelte van het park (zie foto's). We hebben wederom geprobeerd het vast te leggen op de camera maar het uitzicht wat je daar ziet is zo moeilijk om daadwerkelijk vast te leggen. Hierna reden we door naar de Yosemite Valley en stopten we af en toe om wat mooie foto's te maken. Ook hier aanschouwden we super mooie natuur! Het werd inmiddels al schemerig en we hadden ons er al bij neergelegd dat we door het donker naar het hotel zouden moeten terug rijden maar dit zagen we tot op dit moment nog met vertrouwen tegemoet, dus besloten we maar eerst rustig een hapje te gaan eten bij een gezellig restaurantje in de bossen. Nadat we na het eten naar buiten liepen zagen we een bordje met BEAR-ALERT en besloten aan een hotel medewerker is te vragen hoe het nou eigenlijk zat met de beren in Yosemite. We hadden al gehoord dat er beren rond liepen maar we dachten meer dat je die niet echt zou zien. De hotel medewerker vertelde heel vrolijk dat ze regelmatig hier 's avonds voor (en hij wees de plek aan) op de parkeerplaats liepen en dat zelfs een beer vorige week het hotel was ingelopen. Hij vertelde ons verder dat wij rustig aan moesten rijden in het donker omdat er veel beren oversteken en als wij een bord zagen van ‘Speed kills bears' dan was dit een plek waar een auto en ongeluk had gehad met een beer. Oepssss....... Ons hoge vertrouwen van rijden in het donker door de bergen en bossen was ineens weer een stuk minder. We zagen een auto vertrekken en besloten snel de auto in te springen en er achteraan te rijden zodat tjsaa, als er dan toevallig een beer zou oversteken, wij niet diegene zouden zijn die hem op de motorkap zouden hebben ;)... De auto voor ons pakte jammer genoeg al heel snel een afrit richting een hotel dus stonden we er alleen voor en konden we ons opmaken voor zo'n 40 mijl (65 km) in het donker door bergen/bossen met het gevaar voor overstekende beren! We konden gemiddeld weer zo 20/30 mijl per uur rijden dus reken maar uit hoe lang we er over zouden doen... ja, bijna zo'n 2u! In het eerste uur kwamen we alleen een groot hert tegen die naast de weg stond en een beetje voor zich uit stond te staren. Manon berekende op de kaart hoeveel mijl/km we ongeveer nog steeds in het bos moesten want hoe verder we uit het bos zouden rijden, hoe minder groot de kans was op overstekende beren en hoe groter de kans werd dat we wat harder op een betere weg zouden kunnen rijden. Na ongeveer een uur kwamen we erachter dat de weg wat beter werd en we geleidelijk uit het bos kwamen. We zeiden net tegen elkaar van.. Zo, hebben we gelukkig ook weer overleefd tot dat we een bordje zagen met ‘pas de komende 20 mijl op voor overstekende wilde stieren'! Hahahahaa, wederom was het weer alle hens aan dek en concentreerden we ons weer op de weg. Uiteindelijk kwamen we na 2,5 uur rond 12u 's nachts aan in het plaatsje Sonora bij het hotel waar we zouden overnachten. Net zoals alle voorgaande hotels was dit weer een prima hotel en na het inchecken vielen we meteen als een blok in slaap..

De zaterdag ochtend stonden we vroeg op om na het ontbijt ff lekker het zwembad in te gaan. Siv had inmiddels bij het zwembad zijn laptop opgestart om Ajax in actie te kunnen zien voor de Johan Cruiff Schaal (jaa, Siv kan nergens zonder Ajax). Nadat de i net verbinding niet best was besloten we maar alvast terug te rijden richting San Francisco, een rit van ongeveer 4u. We hadden van te voren al bedacht dat we San Francisco niet via de Bay Bridge (oostkant SFO) zouden binnen rijden, maar via de Golden Gate Bridge (de grote rode brug) in het noorden. Onderweg kwamen we een kleine outlet tegen en besloten hier even langs te stoppen, tsja.. moeten toch om de paar uur de benen strekken dus waarom niet bij een outlet en we hadden immers toch tijd zat omdat de auto pas 's avonds ingeleverd moest worden. Echter slaagden we hier niet zo goed als in Gilroy en waren we weer snel back on the road. De route via de noordkant van San Francisco was ook supermooi en eenmaal aangekomen bij de Golden Gate Bridge stopten we natuurlijk om wat mooie foto's te maken en even van het geweldige uitzicht van San Francisco te genieten.

Afgelopen studie week stond in het teken van Siv zijn groepsessay en presentatie en Manon dr paper. Siv had een leuk en goed groepje en was tot een goede essay gekomen. Manon leverde na hard werken een goede mid-term paper in. Afgelopen donderdag had Siv zijn presentatie en omdat hij dit al verwachtte, had hij gelukkig zijn pak meegenomen. De presentatie verliep supergoed en voor zijn gevoel moest het wel goed zitten met het cijfer. Na de presentatie wilde Pu Yang (een Chinees groeps meisje van Siv) nog even een groepsfoto maken als aandenken. Het vooroordeel over Aziatische mensen qua foto's maken werd helemaal bevestigd. Er werd niet 1 foto gemaakt, neeee er werd een flinke foto shoot gehouden waarbij vele foto's van alle hoeken en standen werden gemaakt. Bastiaan (andere Nederlander uit de groep) en Siv vonden het wel grappig en deden rustig mee met deze show.

Zaterdag zijn we naar de beroemde gevangenis Alcatraz geweest. Hiervoor moest je al vroeg boeken omdat dit bijna wel de populairste attractie van San Francisco is en daarom ook snel is volgeboekt. We hadden de kaartjes al 3 weken geleden besteld en waren nog net op tijd. De boot vertrok om 12u vanaf pier 33 richting Alcatraz en na ongeveer een kwartier kwamen we aan op het eiland. Het was veel kleiner dan we gedacht hadden en op het eiland besloten we eerst even de historische video over de gevangenis te bekijken. Hierna maakten we een eigen tour waarbij je een koptelefoon op had die je dan precies vertelde waar je om de zoveel meter heen moest lopen en kreeg je uitleg bij diverse dingen in gevangenis. Zo zagen we onder andere de cel waar Al Capone had gezeten en uit welke cellen er in diverse jaren gevangenen zijn ontsnapt en hoe zij dit hebben gedaan. Daarnaast konden we weer genieten van supermooie uitzichten van San Francisco vanaf het eiland. Na wat uurtjes op het eiland door te hebben gebracht, een belangrijk stukje historie van Amerika te hebben ervaren, pakten we de boot terug naar het vaste land en liepen we naar pier 39 op Fisherman's warf. Op deze pier zijn we al meerdere malen geweest maar we hadden de vele zeeleeuwen, die overdag massaal op de steigers voor deze pier liggen, nog niet gezien. Na een rondje langs deze chillende zeeleeuwen (liggen met ze alle op elkaar niets te doen) zochten we een lekker restaurantje op en hebben nog een hele gezellige avond gehad!

Inmiddels zijn de laatste dagen alweer ingegaan en zijn we druk bezig met het afronden van het vak. Manon heeft donderdag een eind tentamen en Siv moet een final paper inleveren. De mid-term paper heeft Manon een B opgeleverd (in Nederland ongeveer iets hoger dan een 8) en Siv had voor zijn groeps essay en presentatie een 9,1!!!

Gister zijn we weer naar een wedstrijd van de Giants geweest maar dit was qua resultaat niet zo'n succes want de Giants verloren van de Pittsburgh Pirates. Jammer, maar wel een leuke wedstrijd gezien. Aankomende donderdag begint in Amerika het American Football season. Ook iets waar we waar we van te voren al graag heen wilden en het schijnt leuker te zijn dan een baseball game. De San Francisco 49-ers spelen een uit-wedstrijd dus hier kunnen we niet heen. Wel hebben we kaartjes weten te bemachtigen voor de Oakland Raiders. Oakland is het plaatsje wat aan de andere kant van de San Francisco Bay Area ligt en waar we altijd met de metro doorheen komen als we naar Berkeley gaan.

Nog een paar dagen hard studeren en genieten en dan vliegen we vrijdag middag (plaatselijke tijd) terug richting jullie en zullen we zaterdagmiddag in Frankfurt landen.

Veel Liefs,

S&M

Let’s go Giants, beat LA..

Nog even een kort bericht over de baseball game wedstrijd want dit was ook een geweldige ervaring! Dinsdag werd na de roadtrip van 5 dagen het studeren dus weer opgepakt maar tussendoor, ‘s avonds zijn we naar een kraker in de Major League, San Francisco Giants vs. LA Dodgers geweest.

Warm gekleed, want we hadden van Stephan en Anke gehoord dat het goed fris kon zijn in het stadion omdat het direct aan het water ligt, pakten we na het eten de bus richting het AT&T stadium van de Giants. Met een tas met een flinke hoeveelheid voorraad aan eten op de rug, liepen we met de menigte mee richting het stadion. Er hing buiten het stadion een hele relaxte en leuke sfeer en (bijna) iedereen was wel oranje/zwart gekleed (kleuren van de Giants). Daarnaast liepen fans van de LA Dodgers gewoon door het publiek van de Giants en dit levert allemaal geen problemen op. Doordat we de kaartjes best laat hadden besteld, waren de kaartjes iets wat aan de prijzige kant, maar dit betekende wel dat we super plaatsen hadden! We hadden een geweldig zicht op het veld en konden de spelers goed zien. We hadden niet verwacht dat hier net zoals in het Gelredome een promenade zou zijn en de promenade hier was vele malen gezelliger. Natuurlijk bestond het grootste gedeelte van de promenade uit eettentjes. Je ziet weinig mensen tijdens de wedstrijd NIET eten en de mensen lopen continue van hun plaats om eten te halen. Ondanks dat we veel eten bij ons hadden, besloten we toch een bak french fries te halen. De honkbal wedstrijden schijnen soms saai te zijn omdat ze lang duren en er soms weinig gebeurd. Weinig homeruns, punten en honkslagen leiden dan tot een saaie wedstrijd. Wij hebben daar tijdens deze wedstrijd weinig van gemerkt!!! Er gebeurde genoeg in deze wedstrijd, die heel spannend was en uiteindelijk zo'n 2 uur en 3 kwartier duurde. In de Major League spelen tegenstanders gedurende drie dagen tegen elkaar en reizen dan door naar de volgende tegenstander in een andere stad waar ze drie keer achter elkaar tegen spelen. Wij hadden de middelste wedstrijd van de drie en de vorige (dag ervoor) was in een 5-0 overwinning voor de Giants geëindigd. De Giants bezetten de kopposities in de West Division op dit moment.

De Giants opende de wedstrijd sterk en namen al snel een 2-0 voorsprong. De Dodgers kwamen halverwege de wedstrijd terug in de wedstrijd en name zelfs een voorsprong, 2-3! Uiteindelijk wonnen de Giants de wedstrijd omdat ze in de een na laatste inning drie punten op rij maakten en dus met 5-3 wonnen. Geweldig hoe het stadion ontplofte toen er drie punten op rij werden gemaakt.

De sfeer was geweldig in het stadion. Mensen die zingen, dansen en natuurlijk de hele wedstrijd door eten. Tussen de innings werden er grappige korte activiteiten georganiseerd. Zoals een quiz, een dance break (wordt van iedereen verwachten dat ze even op de tribunes gaan dansen), ‘kissings minute' (worden dan allemaal stelletjes in beeld gebracht die elkaar een kus moeten geven) en veel muziek. Grappig om te zien dat deze sport door zowel jong als oud, vrouw en man wordt bezocht.

We hebben ontzettend genoten van deze avond en we denken er zelfs over na om begin augustus nog een wedstrijd te bezoeken. We zijn inmiddels echt Giants fans gewordenJ...

PS: Het bleek dat we uiteindelijk de juiste wedstrijd hadden gekozen want de uitslag van de wedstrijd van een dag erna was 0-1 in het voordeel van de Dodgers!!

Het is inmiddels donderdagmiddag en gister en vandaag zijn we druk geweest met studeren. Siv is in afwachting van zijn punt voor zijn essay die hij maandag terug krijgt en Manon heeft haar eerste Check+ al binnen voor haar wekelijkse paper. Dit is het hoogste punt dat zij kon scoren. Daarnaast is Siv zijn tweede assignment al bekend en moet hij in een groep van vier studenten een moeilijkere case bestuderen, hier ook een essay over schrijven en daarnaast een presentatie geven. Vandaag zullen we na school in Berkeley ergens gaan lunchen en de komende dagen blijven we lekker in San Francisco. Wat studeren en wat wijken bezoeken waar we nog niet geweest zijn, zoals de Spaanse wijk, waarschijnlijk een dikke club bezoeken op de 49th Floor van een wolkenkrabber en wellicht dat we zaterdag over de Golden Gate Bridge gaan fietsen. Dit is even afhankelijk van het weer..

Nogmaals bedankt voor alle leuke en lieve reacties en jullie horen van ons:)....

Roadtrip LA part 2 (Palm Springs, JNTP and San Diego)..

...Waar we waren gebleven.... Zo vertrokken we dus zaterdag ochtend na een lekker ontbijt bij het hotel te hebben gehad rond een uur of 9 richting Joshua National Tree Park. Dit park ligt iets boven het plaatsje Palm Springs, waar we na het bezichtigen van dit park, zouden overnachten. Palm Springs is bij toeristen vooral populair omdat er het hele jaar lekker weer is, vanwege de vele golfresorts met palmbomen en de gezelligheid. Er zijn hier dus veel mensen die een vakantiehuisje hebben. Omdat we de afgelopen dagen aardig wat uurtjes in de auto hadden gezeten vonden het wel lekker om een dagje een beetje bij te komen, maar eerst vervolgden we onze trip richting JNTP. Siv weer happy in onze Dodge achter het stuur en Manon fungerend als DJ, navigator, fotografe en van de afdeling catering. In tegenstelling tot onze eerdere Dodge hadden we nu geen mogelijkheid om een USB-stick met onze muziek af te spelen en moesten we het dus doen met de radio die dit keer overigens wel leuke liedjes speelde. Echter was het probleem dat de zenders na aardig wat mijlen steeds begonnen te storen (zenders waren vaak regio zenders dus die ontvang je niet in elk gebied) dus dan moest er weer een nieuwe selectie qua zenders worden gemaakt. De afstand naar JNTP viel mee in vergelijking met wat we inmiddels gewend waren want was ongeveer 130 mijl (ongeveer 200 km). Na twee uur rijden arriveerden we bij het eerste punt van het park, The Black Canyon Road, maar al gauw bleek dat dit toch niet zo spannend was als we hadden verwacht en gehoopt. We besloten om naar het Visitor Centre te rijden om meer informatie op te halen. Na de mogelijkheden voor een route te hebben besproken met een ranger-women (een vrouw in een scouting pak, haha) besloten we dat we het park een stuk zouden inrijden en dan zouden terug rijden naar Palm Springs. Na wat foto's te hebben gezien in het Visitor Centre bleek dat we in het park niet heel veel meer zouden zien dan in de omgeving zelf. We twijfelden dus sterk of het wel moesten doen. Uiteindelijk reden we toch de 5 mijl richting de daadwerkelijke ingang van het park. Wederom kwam de twijfel naar boven en hakte we de knoop door om niet naar binnen te gaan en lekker snel naar Palm Springs te rijden en hier de rest van de dag te chillen (42 graden!!!) aan het zwembad. Aan het zwembad kwamen we lekker tot rust en op de laptop besloten we alvast te kijken waar we lekker konden gaan uit eten die avond. We dofte ons op en gingen na lekker bij te zijn gekomen aan het zwembad, richting het centrum op zoek naar een populair restaurantje die we via internet gevonden hadden. We waren inmiddels gewend dat je vanwege de drukte bij restaurantjes eerst op een waiting list wordt geplaatst en dan moet wachten totdat je wordt omgeroepen. De waiter vertelde ons dat het ongeveer een half uurtje ging duren dus besloten we even lekker door het centrum te wandelen en toen we terug kwamen konden we meteen aanschuiven. Na misschien wel het lekkerste gerecht tot nu toe te hebben gegeten, gingen we nog even het centrum van Palm Springs in. Manon vond een leuk boetiekje waar in eerste instantie alleen een jurkje werd gekocht. Nadat Siv het jurkje afrekende en we naar de uitgang liepen, dacht Manon toch nog een bijpassende accessoire te hebben gevonden in hetzelfde boetiekje dus werd er weer het een en ander gepast. Siv kon wederom weer afrekenen en voor de tweede keer liepen we richting de uitgang toen Manon toch wel twijfelde of ze niet een bijpassende riem zou moeten kopen bij het jurkje. Weer terug de winkel in en werden de riemen gepast. Wederom was Manon geslaagd en mocht Siv weer afrekenen bij een meisje die toch wel hard moest lachen om ons... Manon was happy en vond dat dit pas haar eerste echte shop aankopen waren, naar mijn mening (Siv) heeft ze al veel meer gekocht maar was ze dit blijkbaar even vergeten.. Laat terug in het hotel besloot Siv toch even zijn essay af te maken omdat hij dit niet op maandag wilde laten aankomen omdat we dan wellicht pas laat terug zouden zijn.

Zondag stond in het teken van Sea World in San Diego. Na wederom een korte rit (lees 2u!) arriveerde we rond 11u bij Sea World in San Diego. We hadden e-tickets dus waren in een mum van tijd binnen. Eerst werd in een foldertje bestudeerd wanneer de grote shows waren (Orka's en Dolfijnen) omdat deze waarschijnlijk zeer druk bezocht zouden worden en we niet het risico wilden lopen om deze shows te missen. We begonnen meteen met de dolfijnen show die erg mooi was. Wat anders dan dolfinarium en vele malen groter (met zo'n 9 dolfijnen) en veel meer trainers. Daarna gingen we meteen door naar de Orka show die hierop aansloot. In een super groot stadion (konden ongeveer 6 a 7000 man in) hadden we redelijke plaatsen in de tweede ring. De eerste ring is zo ongeveer 14 rijden hoog en staat bekend als soak-zone, de zone waar je een redelijk grote kans hebt om drijfnat te worden. Grappig om te zien dat de meeste mensen juist graag nat willen worden en elk stoeltje in deze zone was dan ook bezet. Een supervette show die bestond uit vier orka's (twee grote en twee kleine). De grootste orka had een zelfde gebogen vin als de orka in de film Free-Willy. Siv was dolenthousiast omdat hij zijn lievelingsdieren voor de tweede keer in het echt kon zien (zo vaak ziet hij orka's natuurlijk niet heaJ). Rond 15u (24u Nederlandse tijd) werd even naar het thuisfront van Siv gebeld omdat Nirvana (zus Siv) jarig was en werd er even ‘lang zal ze leven' door de luidspreker gezongen. De mensen die langs ons liepen in het park keken ons raar aan maar wij vonden het wel grappig. Aan het einde van dag reden we terug naar LA waar we weer in hetzelfde hotel zouden verblijven als twee dagen ervoor. In plaats van een vette hap in het Park reden we flink door richting LA (ook zo'n 2u) zodat we lekker op Sunset Boulevard konden gaan uit eten. De route van San Diego richting LA, via Long Beach was ook een mooie route en omdat het rustig op de weg was waren redelijk op tijd in LA zodat we nog even in de villa wijk van Beverley Hills rond reden. We deden hier alvast inspiratie op voor een eventueel groot droomhuis voor ons in de toekomst (die de handige Pa's van ons, Ron en Rob voor ons wel mogen bouwenJJJ).

In Beverley Hills stonden prachtige huizen. We besloten om even te stoppen om een paar foto's te maken van een oprit met twee dikke ferrari's en een Lambourghini. Toen we verder de tuin inkeken zagen we iemand liggen die verdacht veel op Britney Spears leek en dat moest natuurlijk vastgelegd worden. Op het moment dat Manon de auto uitstapte om de foto te maken kwamen er twee grote honden op het hek afrennen.. We schrokken ons kapot en reden snel weg!! Direct daarna kwam een beveiliger de parkeerplaats afrennen en hij sloeg op onze auto met de mededeling dat we de foto's moesten wissen omdat we iemands privacy aan het schenden waren..... DAMN!! Oke.. deze laatste alinea hebben we verzonnen, maar het zo kunnen zijn hahaha!!!

Na wederom een geslaagde avond in LA volgde maandag de trip terug richting San Francisco. Dit keer niet via de high-way one maar gewoon via de snelweg. Hier zouden we dan ongeveer 6u over doen. Omdat de boodschappen in het centrum van SFO relatief duur zijn en we nu toch een auto tot onze beschikking hadden, hadden we even gegoogled op een grote Safe-Way (supermarkt) net iets buiten SFO waar we even masaal boodschappen konden doen. Met een volle bak en ongeveer 180 dollar aan boodschappen reden we via Oakland en de Bay Bridge, San Francisco binnen. Mooi om de skyline van San Francisco vanaf de Bay Bridge te zien en onze kiekjesdief Manon had daarom ook de camera in de aanslag om weer wat mooie foto's te maken. We hadden alle boodschappen in kleine plastic tasjes omdat ze geen grotere tassen bij de supermarkt hadden en daarom hoopten we dat er voor onze deur een plaatsje vrij was zodat we even alles konden droppen. Toen we de hoek omreden om 16.01u! zagen we voor de deur een vrije plaats, eigenlijk een hele vrije straat dus zette we heel vrolijk de auto even neer. Manon bleef even wachten en Siv zou alvast wat tassen naar boven brengen en een lege koffer halen om alle boodschappen in te doen. Eric de man achter de receptie raakte in paniek en vroeg Siv of het onze auto was die daar stond. Siv heel trots: 'Yeeah, cool car is that Dodge!' Noooo, you've remove that car by now!!!!! Wat blijkt, in San Francisco mag je van 16u tot en met 18u nergens parkeren en niet eens laden of lossen. Het schijnt dat de auto's heel snel worden weggesleept omdat er continue van dit soort wegsleepdienst auto's in de blokken in het centrum rondrijden op zoek naar geparkeerde en stilstaande auto's. Het zou dan een duur geintje worden om je auto weer terug te krijgen (400/500 dollar!!). Siv dacht, het zal wel en liep rustig naar Manon, die nog steeds chill in de auto zat, om het nieuws door te geven. Toen Eric Siv erop wees dat er al een wegsleepdienst-auto aan kwam rijden, vlogen Siv, Eric, Lony (appartement monteur/conciërge) naar de achterbak om de zo'n 20 kleine plastic tassen uit de achterbak te gooien. Manon kon de deur van haar portier niet openmaken omdat de wegsleepdienst auto er strak naast stond. Die reed daarna iets door, gaf zijn knipperlicht naar links en wilde dus naar achteren rijden om onze auto weg te slepen. Siv schoot de auto in, de laatste tassen werden door Manon, Eric en Lony gepakt, de achterbak werd dik gegooid en met piepende banden reed Siv weg. Waarheen was voor hem wel bekend, een parkeergarage, maar de waar was nog onbekend. Na een blokje om te hebben gereden (centrum bestaat voornamelijk uit eenrichtingswegen) vond hij een parkeergarage die niet eens zo gek ver weg van ons appartement was (2 blokken verder). Hij werd alleen niet vrolijk toen hij op de achterbank nog een groot pakket van 35 flesjes water van een halve liter vond, die hij dus naar het appartement moest tillen. Lony had Manon inmiddels geholpen alle boodschappen in grote wastrommels van het appartement te stoppen en naar boven (5^e verdieping ook wel penthouse..) te krijgen. Na even te zijn bijgekomen brachten we de auto terug naar het vliegveld en pakten we de trein weer terug richting ons appartement. Na een geweldige 5-daagse trip, 2200 km en gesloopt als we waren, bakten we even lekker pannenkoeken en gingen we vroeg naar bed want de komende dagen moest er weer hard gestudeerd worden...

Roadtrip LA part 1 (High-way one, Santa Barbara, Malibu and LA)

Het is weer weekje geleden dat ons laatste verhaal op de site verscheen, dus de hoogste tijd voor een nieuw verhaal..

Allereerst even een klein stukje over onze belevingen van de afgelopen week. De tweede week school zit er al weer op en het is erg goed verlopen. Manon heeft haar eerste essay zelfs al ingeleverd en ze heeft hier een ‘check plus' voor gekregen. Sivan moet maandag zijn eerste essay inleveren en daar heeft hij de nodige moeite al voor moeten doen. Op de campus kostte het boek dat Siv voor dit vak nodig heeft $ 216,- (omgerekend zo'n € 150,-), maar dat gingen we er natuurlijk niet voor betalen. Na een lange zoektocht op internet hadden we uiteindelijk een illegaal exemplaar voor € 40,- gevonden en die zou aan het einde van de week bezorgd worden. Helemaal goed dus, alleen wisten we toen nog niet dat Siv het boek al eerder nodig zou hebben. Dinsdag kwam Sivan er achter dat de casus die hij voor zijn essay moest gebruiken in zijn boek staat, maar het boek zou dus pas vrijdag bezorgd worden. Omdat we donderdag naar LA zouden vertrekken moest Siv dus iets bedenken om toch al eerder in het bezit van de casus te komen. Na een zoektocht in de bibliotheek van San Francisco, bleek dat het boek bij de universiteit van San Francisco aanwezig was alleen stond dit gebouw aan de andere kant van de stad. We besloten om een andere oplossing te zoeken en dit achter de hand te houden wanneer er echt geen andere optie was. Tijdens de rit naar huis schoot ineens een goed idee te binnen: Siv kon de volgende dag natuurlijk stiekem foto's maken van de pagina's waar de casus op stond in het boek dat op de campus te koop was. De volgende dag voerde Siv dit plan in alle discretie uit en vanuit de foto's kon hij het verhaal overtypen zodat hij de casus had. Helemaal blij kwamen we thuis van college en toen bleek dat het boek al was bezorgd. (HA-HA-HA) Alle moeite was dus eigenlijk voor niets geweest maar goed dat konden we ook niet van te voren weten. Het boek was in ieder geval binnen dus Siv kon beginnen aan zijn essay..

Dinsdag avond stond de baseball wedstrijd San Francisco Giants vs. LA Dodges op het programma. Na school gingen we even lekker sporten. Ja ja we hebben een sportabonnement afgesloten bij een sportschool bij ons op de hoek zodat we onze conditie een beetje op pijl kunnen houden. Na het sporten moeten we snel douchen, koken en naar het stadion omdat de wedstrijd om 19.15 zou beginnen. Nadat we gedoucht waren ging Siv nog even op internet kijken naar de uitslag van de vorige dag omdat de Giants toen ook al tegen de Dodges hadden gespeeld. Deze utislag was onvindbaar en toen Siv de agenda bekeek kwam hij er achter dat de wedstrijd pas voor volgende week op het programma staat. Na een controle van onze kaartjes bleek inderdaad dat de wedstrijd pas volgende week is.. Haha oeps.. We hadden dus een lekker vrij avondje en besloten te gaan shoppen!

Donderdag stond de trip naar LA op het programma. Na school vertrokken we direct naar het vliegveld in San Francisco waar we de auto konden ophalen. De gehuurde auto (een witte Dodge Avanger, helaas geen sport editie dit keer) stond om 15.30u voor ons klaar. Rond 16.00u reden we de garage uit en ‘we were back on the road' voor een vijf uur duurde reis naar Morrow Bay waar we onze eerste overnachting gepland hadden. Al snel bleek dat het erg druk was op de weg om San Francisco uit te komen en ook bij San Jose stond het behoorlijk vast. We liepen een vertraging op van ongeveer 1,5 uur en hierdoor liep de planning een beetje in de soep. De trip was zo gepland dat we de mooie ‘Highway 1-route' langs de westkust van Amerika in het licht zouden afleggen en dat het alleen de laatste kilometers misschien een beetje zou schemeren. De vertraging door de file betekende dat we nu waarschijnlijk een langer stuk in het donker zouden moeten rijden. Er zat niets anders op dus we maakten ons klaar voor de prachtige route lang de Pacific Ocean. Nadat we er 3u (incl. 1,5u file) op hadden zitten stopten we bij een Mexicaans restaurantje om even snel wat te eten. Het was een erg schattig restaurantje en het eten was heerlijk en binnen een uur zaten we weer op de weg. Onder de indruk van de prachtige natuur stopten we af en toe op een foto te maken en om de benen te strekken. Samen met de kilometers nam ook de hoogte van de bergen toe en Siv durfde vanwege zijn hoogtevrees soms niet naar beneden te kijken. De weg lag strak langs de afgrond, daardoor hadden we een mooi uitzicht over de zee, maar wanneer erg een heel stuk vangrail miste was dit toch wat minder prettig.. Inmiddels ging de zon langzamerhand onder en werd het een beetje schemerig. Hoe donkerder het werd hoe langzamer we moesten gaan rijden. Er zaten veel scherpe bochten in de route en doordat er geen lantaarnpalen stonden, waren deze enge bochten pas op het laatste moment zichtbaar. Toen het eenmaal donker was kon de weg niet snel genoeg afgelopen zijn, maar secondes leken minuten en minuten leken uren. We probeerde de humor ervan in te zien en we zeiden 100x tegen elkaar ‘straks lachen we hierom' maar op het moment zelf was het toch niet zo grappig. Voor de geïnteresseerde.. Er staat een filmpje van de bergetappe op de site! Na anderhalf uur leidde de weg ons iets meer het land in en kwamen we op een soort snelweg, waar we hard mochten rijden en zonder bochten.. HEERLIJK! Om 22.30u arriveerden we bij ons hotel in Morrow Bay en na een warme douche gingen we lekker slapen.

Vrijdagochtend ging de wekker om 7.30 en na een ontbijt van koffiebroodjes, muffins en jus d'orange vertrokken we richting LA. Deze rit zou ongeveer vier uur duren en zou ons door Santa Barbara, Malibu en Santa Monica leiden. Na ongeveer twee uur arriveerden we in Santa Barbara. We maakten hier een stop om te lunchen en het strand te bekijken. Omdat Siv in iedere plaats de ‘fish & chips' checkt, moest dat hier natuurlijk ook gebeuren.. Dusss tijd voor een heerlijk visje aan de kust van Santa Barbara (zie foto). Na een stevige lunch was het de hoogste tijd om naar Malibu te rijden. Hier eenmaal aangekomen keken we onze ogen uit naar het prachtige strand en de gigantisch villa's die tegen de berg aan lagen. We deden nog een poging om de huizen van wat dichterbij te bekijken maar tevergeefs.. Het is onmogelijk om bij de ‘echte' grote huizen te komen. Na Malibu reden we Santa Monica binnen. Ook deze stad ligt langs de kust en het is hier erg druk met toeristen. Op de pier van Santa Monica was het erg gezellig. Er stonden allerlei kraampjes, er was een kermis en het strand lag bomvol. Vanuit Santa Monica was het nog ongeveer een half uur rijden naar Hollywood. We hadden geen tomtom en dankzij gratis wifi in het hotel in Morro Bay konden we foto's maken van de kaarten op google maps. Deze kaarten waren ideaal want je kan precies inzoomen op wat je wilt zien en we hoefden geen dure kaarten te kopen! In Hollywood moesten we even zoeken naar het hotel maar toen we eenmaal op Sunset Boulevard reden, hadden we het redelijk snel gevonden. Het hotel zag er goed uit, had een zwembad en het lag hartje centrum in Hollywood.. Perfecto!! Nadat we ons snel opgefrist hadden liepen we (in een paar minuten) naar Hollywood Boulevard om de ‘Walk of Fame' te gaan bekijken. Op Hollywood Boulevard aangekomen viel direct op dat het erg druk was en hoe verder we doorliepen hoe duidelijker het werd dat Harry Potter 7 hier vandaag in première ging. De hele boulevard stond op stelten en er werd flink uitgepakt met muziek, gratis popcorn en look a likes van bekende mensen waarmee je op de foto kon. Dit wilden we natuurlijk niet missen en daarom gingen we snel op zoek naar kaartjes. Na even gezocht te hebben, kochten we kaartjes voor de voorstelling van 19.30u dat betekende dat we nog ongeveer een uurtje hadden om wat te eten. Na een snelle hap vertrokken we richting de bioscoop waar de rij al behoorlijk lang was (lees: 2 blokken pffff).. Om 19.10 ging de zaal open en gelukkig liep de rij aardig door. Eenmaal in de bioscoopzaal aangekomen moesten we zelf op zoek naar een plaatsje. Precies in het midden van de zaal waren nog twee plaatsjes vrij dus daar konden we mooi gaan zitten. De stoelen van de bioscoop waren erg chill want als je naar achter leunde dan gingen de stoelen mee. Ook zijn de Amerikanen echt geweldig in een bioscoop. Bij iedere ook maar een beetje grappige reclame gaan ze helemaal uit hun dak en bij het zien van Harry Potter begon iedereen spontaan te klappen en te fluiten. Toen de film begon beseften we dat er natuurlijk geen ondertiteling zou zijn, een goede test voor ons Engels haha! De film was super en het was ook allemaal erg goed te volgen. De Amerikanen leefden helemaal mee met Harry en ze moedigde hem constant aan tijdens de film, echt super grappig haha! Na de film liepen we richting het hotel aan Sunset Boulevard en de volgende ochtend ging de wekker alweer om 7.15u..

De volgende dag (zaterdag) zijn we rond 8.30u richting Joshua National Tree Park gereden. Het vervolg op dit verhaal verschijnt morgen op de site..

To be continued...

The rest of the first week in San Francisco...

Lieve mensen,

Zoooo, dat is alweer een paar dagen geleden... Allereerst willen we iedereen heel erg bedanken voor alle lieve reacties op deze site. Het is erg leuk om te lezen hoe onze belevingen door jullie worden ervaren en om wat te horen van familie en vrienden! We zouden zeggen, ga zo door =)....

Waar Manon dinsdag het spits afbijtte met haar eerste college, was woensdag de beurt aan Siv. Om 05.45u (!!!) ging de wekker al omdat het college om 08.00u zou beginnen en we 07.00u de metro moesten hebben. Met de gesmeerde boterhammen in de tas was Siv ruim op tijd in zijn collegezaal. Siv volgt het vak Internationale Bedrijfskunde samen met zo'n 80 andere mensen. De Chinezen waren het best vertegenwoordig met zo ongeveer60 personen en de overige 20 bestonden uit wat Amerikanen en Europeanen (althans zo leek het allemaal op het eerste gezicht). Het college was goed te volgen en het is interessant om het ‘Internationale Business' vanuit een ander en dan met name Amerikaans perspectief te zien. Ook het niveau is ongeveer gelijkwaardig met mijn studie op de VU in Amsterdam. De professor legde verder een beetje de bedoeling van het blok uit . Nadat Manon haar 2^e college aan het eind van de ochtend had gehad, ontmoetten we elkaar weer in de studiehal. Op weg naar huis deden we nog wat boodschappen, zodat we voor de aankomende dagen weer genoeg hadden. Ook werd een waslijn en een strijkbout gekocht omdat deze toch echt wel nodig zijn.. Eenmaal thuis gekomen gingen we de wasmachine uit proberen enflanste Siv een multifunctionele waslijn in elkaar. Toen de was eenmaal hing leek onze kamer op een soort jungle en de waslijn kon tevens gebruikt worden als volleybalnet.

Het plan was om woensdagavond vroeg naar bed te gaan omdat we beiden op donderdag ons eerste werkcollege/groupdisccussion hadden. Waar Manon al redelijk op tijd lag te slapen, kwam Siv er rond 23u achter dat hij een case over General Electric al moest voorbereiden omdat die de volgende dag in de groupdiscussion behandelt zou worden... Oepsss... Het boek was nog niet aangeschaft aangezien deze 252 dollar (zo'n goede 200 euro) kost en in dit boek stond deze case dus...weer oeps dus..... Even kijken of ik dit boek dus online goedkoper kan bestellen. De vragen die over de case gingen stonden al wel in de powerpoint presentatie dus Siv besloot om maar even te googlen op GE en zich zo goed mogelijk op deze vragen voor te bereiden. Wederom ging donderdag 05.45u de wekker en begon de groupdiscussion van Siv om 08u. in deze groupsdiscussion, die bestaat uit een iets kleinere groep studenten (zo'n 50), worden cases eerst in kleine groepjes besproken en worden de cases hierna met de professor en klassikaal bediscussieerd. De professor, een ander dan die van het hoorcollege, was een wat jongere halve Amerikaan/Chinees die ontzettend snel Engels sprak. Hij vond het wel leuk als iedereen zich eerst voor de klas even zou voorstellen en vertellen waarom hij of zij dit vak is gaan volgen. Even spannend maar toen de eerste Chinees-achtige mensen zich begonnen voor te stellen, maakte ik me zeker niet druk meer, haha! Wat praten die mensen slecht Engels, ze beschikken wel over het juiste vocabulaire, maar de uitspraak is binnensmonds en verschrikkelijk. Inmiddels was na de voorstelronde duidelijk geworden dat de Chinees-achtige mensen bestonden uit echte Chinezen, Taiwanezen, Koreanen en Japanners... Achja, voor mij lijken ze allemaal op elkaar! In deze groep van 50 studenten waren dit nu nog 30 Chinees-achtige mensen en daarnaast bestond de rest uit wat Amerikanen, Fransen, Indiërs, Egyptenaren, een Spanjaard, Peruaan en naast mij uit nog een Nederlander. De GE case was een niet al te moeilijke case en ik had de case, zonder hem te hebben doorgelezen, goed voorbereid bleek uit de uiteindelijke antwoorden.

De eerste groupsdisccusion sessie van Manon ging niet door omdat het de eerste week was en er was nog te weinig literatuur gelezen om een nuttige discussie te houden. Wel werd er aan het einde van het hoorcollege gediscussieerd over wat het hoofddoel van straffen zou moeten zijn. Het was erg interessant om te horen hoe mensen uit verschillende landen hier over dachten en sommige mensen werden erg persoonlijk in het onderbouwen van hun mening.

Nadat we elkaar weer in de studiehal ontmoetten waren we allebei wel blij dat de eerste schoolweek erop zat. Veel indrukken leidden er toe dat we aardig moe waren dus waren we wel toe aan een lekker weekend, waarin we niet eens zoveel huiswerk hoefden te maken (Amerikanen geven overigens wel dolgraag huiswerk op, merkten we nu al). Omdattoch nog niet alle boodschappen binnenwaren, moesten we nog even langs de supermarkt op weg naar huis. Teruggekomen in het appartement, friste we ons op omdat we deze avond afgesproken hadden met een oud klasgenootje van Siv en zijn vriendin Anke, die een rondreis maakten door Californie. Met de bus gingen we met ze vieren naar Fisherman's Warf waar we de hele avond gezellig hebben gegeten, gedronken en ervaringen hebben uitgewisseld. Hun rondreis van vier weken zat er al op en ze gaven ons nog wat bruikbare tips voor eventuele trips.

De vrijdag stond in het teken van een shopping dag. Manon was blij want het was zover, we gingen eindelijk de winkels van de binnenkant bekijken. Eerst werden alvast kaartjes besteld voor de baseball game van de San Francisco Giants tegen de LA Dodgers. Een kraker in de Major League en hier wilt iedereen bij zijn. Gelukkig waren we nog net op tijd om twee kaartjes te bestellen die toch wat aan de prijzige kant waren. Siv wilt al heel lang naar een baseball game en het schijnt naast de wedstrijd ook een gigantisch feest te zijn met muziek, veel eten en gezelligheid. We zullen hier aanstaande dinsdag heen gaan en hebben er veel zin in. Anyway, de shopping dag.... Vanuit ons appartement liepen we naar Union Square, daar waar alle boetiekjes, warenhuizen en andere gezellige winkeltjes gevestigd zijn. Na de Levi's besloten we warenhuis Macy's in te gaan. We hadden zoiets als de Bijenkorf verwacht maar Macy's was velen malen groter en ook hadden ze veel meer.. Overrompeld door alle verdiepingen, merken en verschillende producten keken we onze ogen uit. Uiteindelijk kocht Siv een baseball petje van de San Francisco Giants zodat hij dinsdag in stijl kan verschijnen. Manon slaagde voor zwarte lak ballerinaatjes, een magere aankoop maar dit wordt zeker vervolgd. Als je met een man shopt moet je alles op z'n tijd doen want anderhalf uur in de Zara deed de das om, maar goed we waren wel de hele dag al op pad.. We zagen zo veel leuke dingen maar omdat dit de eerste dag was wilden we nog even wachten met de grote aankopen. We besloten nog even op zoek te gaan voor een strijkplank, omdat deze bij de Walgreens op onze hoek veel te duur was en voor een VGA kabel zodat we films via de laptop op de tv kunnen kijken. Een mini strijkplank werdal snel gevonden maar omdat we hier niet de rest van de dag mee wilden sjouwen besloten we die later te kopen. Aan het einde van de dag gingen we nog even boodschappen doen bij een ander filiaal van ‘Walgreens' waar we dachten dat ze de mini strijkplank ook wel zouden hebben. Nadat we ons mandje vol hadden geladen bleek dat ze de strijkplank bij dit filiaal niet hadden en dus konden we alles weer terug zetten om naar de andere ‘Walgreens' te lopen en daar vervolgens weer alles opnieuw te zoeken. Met twee volle tassen boodschappen en een strijkplank onder de arm liepen we voldaan naar ons appartement.

Na het avondeten hielden we een klaverjastoernooi met z'n tweeën. Er werd een deal gesloten dat de loser de volgende dag ontbijt op bed moest verzorgen.. Na een hevige strijd die in het begin gelijk opging, gaven de sterke klaverjas-skills van Siv toch de doorslag, werd Manon de Loser en moest zij dus voor zaterdag ochtend het ontbijt regelen.

Na zaterdag heerlijk uitgeslapen te hebben vertrok Manon naar de keuken waar een heerlijk ontbijt werd gemaakt. Geroosterd brood, scrambled eggs en een lekkere verse jus d'orange. Voldaan van dit ontbijt besloten we daarna met de bus naar de andere kant van San Francisco richting het Golden gate park en Ocean's beach te gaan. Na wat warme dagen in San Francisco te hebben gehad, was het nu een stuk koeler geworden. Op onze toeristenkaart leek het hemelsbreed niet eens zo ver richting de westkant maar we zaten toch een dikke 40 minuten in de bus. San Francisco is in blokken verdeeld en voor elk blok staan er stoplichten dus de bus moet veel stoppen. Uiteindelijk bleek na een berekening via de kaart dat het van oost naar west toch zo'n dikke 10km is. Het werd al laat dus het Golden gate park zijn we in de bus gepasseerd maar niet meer in geweest. We bleven zitten tot Ocean's beach, waar we even langs het strand wandelden en daarna de bus weer richting het centrum pakte om lekker te gaan uiteten. Uiteindelijk viel de keuze op gegrilde kip aan het spies bij een Turks restaurantje bij ons in de buurt.

Vandaag hebben we onze tweede ‘trip' gepland. Donderdag na onze colleges gaan we met de metro naar het vliegveld waar we een auto voor vijf dagen zullen huren. Via de beroemde highway-one rijden we langs de westkust via Morro Bay (waar we zullen overnachten) naar Los Angeles. Ook hier zullen we overnachten en de bekende high lightsbezichtigenn waarna we via Joshua National Three Park zullen doorrijden naar Palm Springs. Hierna rijden we naar Sea World in San Diego waar Siv zijnfavorite animalsorka's kan bewonderen. Op de terug weg naar San Francisco zullen we wederom in LA een nachtje verblijven. We hebben er veel zin in maar moeten eerst wel even drie dagen goed studeren....

Heel veel liefs en een dikke kus, Sivan & Manon

San Francisco, the 4th of july and first classes…

We zullen dit reisverhaal weer verder gaan waar we zijn gebleven. Even nadenken.... want er is de afgelopen dagen weer zoveel dingen op ons afgekomen dat we even terug moeten naar zondagochtend....

Zondagochtend dus, reisden we rond een uur of 12u terug naar Las Vegas waar we om 17u onze auto moesten afleveren. Siv weer happy achter het stuur, een USB met onze eigen muziek op de achtergrond en Manon die ons twee voorzag van lekkere hapjes en zo nu en dan met de camera wat mooie kiekjes van de omgeving schoot vanuit de auto. @Pa/Ron: We zijn toch blij dat we je camera hebben meegenomen, maakt toch veel mooiere foto's!! De reis verliep prima en ondanks een beknopte kaart van Las Vegas reden we soepeltjes naar de terugbreng service van Alamo waar we overigens om 16.50u onze auto inleverden. Mooi op tijd dusJ! Omdat onze vlucht eigenlijk pas om 21.21u zou vertrekken probeerden we te kijken of het mogelijk was om onze vlucht om te zetten naar een eerdere vlucht. Waren er inmiddels achter dat we nergens meer raar van op moesten kijken op de luchthavens dus.... Na het elektronisch omboeken via een soort van computertje in de hal konden we mooi mee op de vlucht van 19.30u. Waar de vrouw in Frankfurt nog coulant was met het toelaten van 1kg overgewicht pp was de vrouw dat hier niet. Ter plekke gingen de koffers dus weer open en vulden we onze handbagage weer vol met kleren uit de koffer. Inmiddels was het flink beginnen te regenen en verlaatten we Vegas dus mooi op tijd. Na lekker te hebben gegeten liepen we ontspannen naar de Gate toe, het zou toch immers een keer relaxt en goed moeten gaan met een vlucht.........NOTTTTTT! We moesten eigenlijk wel lachen om de reden waarom we dit keer vertraging hadden -> De piloot was zoek! Hoe verzin je het? Het maakten ons aan de ene kant niet zoveel uit om 1,5u later, althans dat werd gezegd, te vliegen omdat we toch pas 's avonds in San Francisco zouden aankomen en we waarschijnlijk vrijwel meteen zouden gaan slapen. We hadden wifi bij de gate dus konden mooi even internetten. Het wachten duurden uiteraard twee keer zo lang en zo rond 22.30u kon ons vliegtuig eindelijk vertrekken.

Moe aangekomen op het vliegveld was ons doel zo snel mogelijk in ons appartement te komen. Niet uitzoeken of nou de trein, metro of shuttle bussen het goedkoopst waren, maar snel een taxi in en meteen naar ons appartement. In het donker zag de stad er mooi en veelbelovend uit. Reuze benieuwd waren we natuurlijk naar ons appartement, moeten hier immers toch zo'n 6 weken zitten. Hoe dichter we bij het appartement kwamen, hoe chiquer en mooiere winkels we zagen. Voor de kenners, we zitten net iets boven Union Square in het Financial District tussen de wolkenkrabbers en vele winkels. Even een greep uit de vele winkels die bij ons of in de straat of om de hoek zitten. Grote panden zijn te vinden van Armani, Prada, Gucci, Levi's, H&M, Zara en Northface maar ook kleinere boetiekjes van UGGS, Paul Frank en nog veel meer. De warenhuizen Tiffany's en Macy's ontbreken echter ook niet. En dan hadden we de winkels alleen nog maar snel vanuit de taxi gezien. Bij het inchecken werden we geholpen door ons meisje die ons heel lief meteen heel veel informatie gaf en al onze vragen beantwoordde. We zitten op de 5th floor en hebben uitzicht op de straat. De kamer is redelijk groot en voorzien van een goede badkamer. Volgens Manon is er natuurlijk te weinig ruimte in de kast voor haar 100 jurken die ze mee heeft genomen maar dit valt reuze mee. De keuken delen we wel met andere dus hebben we toch nog een beetje het studentengevoel. Wel kopen we natuurlijk onze eigen bestek, servies en wat pannen;). We besloten de koffers de volgende dag uit te pakken en keken nog even het San Francisco news voordat we gingen slapen. Meteen zagen we dat er een paar blokken verder een schietpartij was geweest met twee doden. Oeps...!!

Het was maandag, the fourth of july oftewel independence day. We waren benieuwd wat ons deze dag zou brengen. Van het meisje bij de receptie hadden we gehoord dat de festiviteiten pas aan het einde van de middag en avond zouden beginnen. Dus nadat we de koffers hadden uitgepakt en wat boodschappen hadden gekocht, besloten we alvast een keer op en neer te gaan naar de University omdat dit volgens sommige nog een onderneming zou zijn. We spraken ook nog even met de manager van het hotel, die overigens heel vriendelijk is en ons zelfs een flinke discount op de kamer wilde geven omdat we hier zo lang en met ze twee waren. Hij gaf aan dat hij dit niet via de mail kon communiceren omdat zijn baas zijn mail checkte. Met iedere dollar die we minder hoefden te betalen waren we blij maar toen hij zei dat we maar iets meer dan de helft hoefden te betalen schrokken we toch echt wel even!!!! We moesten een paar keer vragen of hij het echt zo bedoelde, maar hij leek het de normaalste zaak van de wereld te vinden. Dit was een mooie meevaller en dit geld kunnen we goed gebruiken want het leven hier in San Francisco (boodschappen ed.) is veel duurder dan we hadden verwacht. Weer een gelukje dus..

Met het openbaar vervoer is het prima te doen naar de Berkeley University die aan de andere kan van de Bay Area ligt. We stappen op de hoek van de straat op de metro, zitten hier ongeveer 25 minuten in en komen dan uit aan de westkant van de campus. De campus is echter supergroot en het lopen naar de andere kant van de campus kost ongeveer nog wel 20 minuten. Drie maal raden waar Siv les heeft? Jaaa, aan de oostkant van de campus. Manon zit daarentegen redelijk centraal op de campus. Toen we de campus op liepen kregen we meteen een soort ‘Zweinstein-gevoel' (Harry Potter). Met alle grasveldjes, beekjes, bomen en een heerlijk zonnetje heeft het echt iets magisch. De gebouwen waar les in wordt gegeven zijn wat ouder maar wel super groot en mooi. Verder zijn er allerlei sportfaciliteiten zoals zwembaden, honkbal stadion, tennisbanen, voetbalvelden etc. We zochten onze lokalen op en besloten daarna terug te gaan naar ons hotel om ons klaar te maken voor 4th of july!

Eenmaal in onze kamer aangekomen, kleedden we ons warm aan omdat het 's avonds toch wel flink afkoelt. Met de bus reden we naar Fisherman's Warf waar ´s avonds een grote vuurwerkshow en veel gezelligheid (muziek, eten en drinken) zou zijn. De busrit was al een hele beleving op zich. De buschauffeur moest in de drukte bikkelen om de bergen op te komen, maar het uitzicht was prachtig langs de stijle heuvel van San Francisco. Eenmaal aangekomen bij Fisherman's Warf gingen we op zoek naar een leuk restaurantje. Fisherman's Warf staat onder andere bekend om de heerlijke visrestaurantjes dus we besloten om een lekker visje te gaan eten. Doordat ongeveer heel San Francisco zich bij Fisherman´s warf verzamelden was het even zoeken en bij vele restaurantjes stonden de rijen tot buiten toe, maar uiteindelijk hadden we een leuk en iets chiquer restaurant gevonden. Na een heerlijke gegrilde zalm gegeten te hebben, liepen we richting de haven. Omdat het toch wel fris begon te worden kochten we een echte toeristen trui met hierop de tekst ‘San Francisco', maar hij zat wel lekker warm!! Langs de kade liepen we naar pier 45 waar we een plaatsje zochten om naar het vuurwerk te kijken. We hadden wel geluk met het weer.. Normaal is het hier een stuk koeler en mistiger maar de afgelopen dagen is het heerlijk en helder weer. De vorige jaren was de vuurwerkshow door de mist in het water gelopen, maar dit jaar konden we alles prachtig zien. De vuurwerkshow was prachtig en duurde wel 20 minuten. We hadden nog nooit zoveel groot siervuurwerk met harde knallen bij elkaar gezien!! Aan het eind van de avond liepen we voldaan mee in massa terug richting ons hotel met de hoop dat we onderweg een bus zouden kunnen pakken. Al snel hadden we door dat dit hem niet ging worden en dus besloten we maar naar ons hotel te lopen. De afstand was ongeveer 2,5 km en na ongeveer 35 minuten lopen waren we bij ons hotel en zijn we vrijwel direct gaan slapen omdat we de volgende dag vroeg op moesten..

De wekker ging om 6.45u (!!!) en om 8.01 namen we de metro richting Berkeley! In het Internaltional House was een bijeenkomst voor alle internationale studenten, deze bijeenkomst begon om 9.00u en dus we waren mooi op tijd. Het International House ligt helaas wel aan de andere kant van de campus. Toen we in Berkeley aan kwamen merkten we direct al dat het hier een stuk warmer was dan in San Francisco en na 20 minuten lopen hadden het toch best warm. Eenmaal in het International House aangekomen bleek dat deze bijeenkomst alleen bedoeld was voor studenten met een studentenvisum en omdat wij alleen een toeristenvisum hebben omdat we parttime studenten zijn, moesten we naar een andere balie. We zochten even maar tegen de tijd dat we de balie gevonden hadden begon het college van Manon al bijna. We besloten dit later te regelen en zochten het lokaal van Manon op. Na 7 dagen non-stop samen geweest te zijn, namen we voor het eerst afscheid en Sivan zocht een relaxed plaatjes op waar hij op internet kon. Manon volgt het vak ‘Punishment, Culture and Society' en het eerste college was erg interessant. Het Engels was goed te volgen en de docent was erg vriendelijk. Ook is het erg fijn dat Manon bij twee Nederlandse rechtenstudenten zit die toevallig ook allebei aan de VU studeren.. Na een slopend twee uur durend college zonder pauze, was het eerste college in VS een feit. We zochten elkaar weer op en bleven nog even in de hal zitten waar Sivan zich inmiddels had genesteld. Hier chillden we nog een beetje en daarna gingen we naar een balie om onze studentenkaart (Cal Id Card) op te halen!! Met de Cal Id card op zak, liepen we richting de metro om lekker naar ‘huis' te gaan. Weer in San Francisco aangekomen gingen we op zoek naar een supermarkt waar ze volgens de manager van het hotel veel speciale producten hadden. Dit bleek toch nog wel een kwartiertje lopen te zijn, ja we lopen er hier wat af haha! Toen we alle boodschappen verzameld hadden liepen we naar het hotel. Daar aangekomen maakte we een heerlijke lunch klaar.. Sivan geroosterd brood met zalm, kruidenboter en sla en Manon een heerlijke tostie. Na deze lunch (rond 16.00u) gingen we een film kijken, maar onder de film bleek dat we allebei kapot waren dus besloten we even een powernap te doen. Deze powernap duurde iets langer dan verwacht en rond 22.00u werden we wakker. Ach ja, dan zullen we het wel nodig hebben gehad;)!

Dit zijn onze belevingen tot nu toe.. Morgen heeft Siv zijn eerste college dat om 8.00u begint dus we zijn erg benieuwd hoe dat zal zijn, maar dat komt vast helemaal goed! Wij gaan zo weer lekker slapen want morgen gaat de wekker nog een uurtje eerder dan vandaag (05.45)!!!

Deze week staat verder in het teken van het studeren en van het weekend zullen we waarschijnlijkwelwat toeristische uitstapjes ondernemen in San Francisco zelf.

Heel veel liefs en een dikke kus,

Sivan & Manon

Roadtrip Grand Canyon and more…

Op het moment dat we dit verhaal schrijven staan we in de file vanuit de Grand Canyon.. Er is ongeveer 1,5 mijl voor ons een ongeluk gebeurd waardoor we geen kant op kunnen. We zijn nu dus al schrijvend lekker in de auto aan het chillen met UB40 op de achtergrond.. By the way, om even terug te komen op ons eerste verhaal en de reis. Uiteindelijk heeft het vliegtuig naar San Francisco die wij in eerste instantie zouden hebben, nog een dag langer in Frankfurt gestaan wegens technische problemen. Achteraf dus meer geluk dan ongeluk gehad!

Gisterenochtend hebben we (na 4 uurtjes slaap) uitgecheckt bij Harrah's Hotel en namen we een taxi naar het vliegveld van Las Vegas om daar onze auto op te halen. Toen we bij het vliegveld arriveerden kwamen we erachter dat de vorige taxichauffeur ons geflasht had. Hij had ons namelijk $ 30 dollar laten betalen en nu waren we maar de helft kwijt! Bij het autoverhuurbedrijf aangekomen (een uur later dan gepland) werden we geholpen door een echte Amerikaan die ons vertelde dat de auto die wij gereserveerd hadden niet erg geschikt was voor de woestijn en hij stelde voor onze auto te upgraden. Wij waren wel benieuwd naar wat hij in gedachte had. Biedt de beste man ons een dikke sportauto aan: een GT Camero! Hij maakte ons lekker met mooie foto's op google maar deze auto was toch echt iets boven het budget. Wel kozen we ervoor om onze ‘economy auto' iets te upgraden naar een ‘standard auto' zodat we niet met een oververhitte motor langs de Highway zouden komen te staan. De verhuurder gaf ons nog wat aardige tips en daarna liepen we een gigantische parkeerplaats op waar we zelf een ‘standard' auto mochten uitzoeken. De keuze was erg lastig omdat er veel mooie auto's stonden,uiteindelijk viel ons oog op een zilvergrijze Dogde Avenger met spoiler uit 2011. Siv achter het stuur en Manon met de kaarten op schoot en het ontbijt klaar maken, dat moet wel goed komen!! Of toch niet?! We waren een beetje gedesoriënteerd waardoor we in Vegas een verkeerde afslag namen en a little bit lost waren, maar door excellent teamwork kwamen we toch weer snel op de juiste route terecht.

Na ongeveer een half uur rijden door prachtige bergen reden we langs Hoover Dam. Hier is een gigantische stuwdam gebouwd in het water dat vanuit het Meat Lake komt en het is onder andere bekend van verschillende films. We maakten aan aantal foto's, genoten van het mooie uitzicht en reden daarna we weer verder. Het rijden op de Amerikaanse Highway ging erg goed met leuke Amerikaanse radiozenders, het was niet druk op de weg en de auto reed heerlijk (hij was fel, had cruise control en airco!!). Opvallend was dat om de 500 meter borden stonden van de MacDonalds, Pizzahut, KFC, Burger King en Subway, dus aan eten geen gebrek. Na ongeveer de helft van de trip naar de Grand Canyon lag een plaatsje genaamd Kingman, waar we besloten te stoppen om de benen te strekken en te lunchen. We reden een parkeerplaats op waarvan we dachten dat daar een Subway zou zitten maar toen we een winkelcentrum in gingen wisten we niet waar we moesten kijken. Er liepen zo veel rare mensen rond met piercings, baarden van een halve meter en leren pakjes die ons vreemd aankeken dus besloten we maar even verder te rijden. Uiteindelijk werd een paar honderd meter een Subway gevonden en konden we rustig wat eten. Na Kingman gingen we de Highway 40 op, onderdeel van de weg die vroeger bekend stond als de Route 66 die van de westkust naar de oostkust loopt. Hoe verder we reden hoe woestijn-achtiger het landschap werd. Af en toe stond er een verdwaalde caravan maar we zagen vooral veel zandvlaktes met af en toe wat dorre struiken en typisch Mexicaanse en indiaanachtige eettentjes die ieder moment uit elkaar konden vallen. De mijlen tikte weg en het duurde langer dan we gedacht hadden. Rond 17.30 arriveerden we bij een klein dorpje net iets voor de Grand Canyon. Hier verzamelden we wat informatie en we kochten alvast entreetickets. We vonden het te laat om de Grand Canyon nog in te gaan omdat we kapot waren van de autorit en we wilden ook liever niet in het donker terug rijden naar ons motel dat in Flagstaff ligt (1,5 uur vanaf de Grand Canyon) omdat we geen duidelijke kaart van dit plaatsje hadden en hier op de bonnefooi heen moesten. Van de Grand Canyon volgden we de borden naar Flagstaff maar na 10 mijl bleek dat we op een binnendoor weg terecht waren gekomen die pas bij Flagstaff zou eindigen en nog 55 mijl zou duren. Na aardig wat jaartjes samen te zijn hebben we ook aardig wat kilometers afgelegd maar deze binnendoor weg past toch echt wel in onze top 3 ‘saaiste wegen ooit'! Ook houden de Amerikaanse radiozenders niet van veel variatie dus hoorden we liedjes die we misschien al een keer of 6 hadden gehoord die dag. Eindelijk gearriveerd in Flagstaff begon de zoektocht naar het motel. We maakte al snel kennis met een soort van indiaan-achtig volk dat niet zo vriendelijk was toen we bij een benzinepomp naar de weg vroegen en totaal negeert werden. Na even verder zoeken werd het motel gevonden! Een typisch Amerikaans motel uit de films. We waren van plan om gezellig te gaan uit eten maar hadden geen puf meer en besloten wat te halen en dit in het motel op te eten. Om 22u gingen de ogen al dicht...

Na goed en lang te hebben geslapen, maakten we ons zaterdag ochtend klaar voor de Grand Canyon. Eerst even een ontbijt bij de supermarkt halen dat bestond uit twee croissantjes, een yoghurtje, een fruit plate (heerlijke stukjes gesneden meloen en ananas). Aardig gezond dachten we. De auto reed nog steeds super!!.....Anderhalf uur later stonden we ineens te genieten van een onbeschrijfelijk uitzicht aan de top van de Grand Canyon. Wat gigantisch en mooi. Het was moeilijk om met de camera vast te leggen wat we daadwerkelijk zagen.. Door middel van ‘free shuttle busses' kon je bepaalde routes rijden en dan kon je er bij highlights points uit om van het uitzicht te genieten. Wat we totaal niet verwachtten waren de regendruppels die op ons hoofd vielen toen we een restaurantje uitliepen na de lunch! Regen?? Het zal toch niet?? Gelukkig bleef het bij een aantal druppels. Aan het einde van de dag hadden we het wel gezien en reden we terug naar Flagstaff. We dachten dus een beetje op tijd aan te komen bij ons motel maar niets bleek minder waar. Een ongeluk op een eenbaans weg, tsjaaa dan duurt het wel even...

...Story continues... (vanuit Flagstaff)

Uiteindelijk kwamen we 2,5u later weer in Flagstaff aan waar we wederom kozen voor een eenvoudig avondeten. Na een heerlijke nachtje slapen gingen we back on the road. Toen we de auto startten kregen we een melding dat we de olie moesten bijvullen daarom reden we naar een plaatselijke garage om olie te kopen. Ondanks de HTS opleiding van Siv kregen we de motorklep niet open (lag uiteraard aan de motorklep) en daarom vroegen we de man achter de balie ons te helpen. Toen hij de olie controleerde bleek dat er nog wel genoeg in zat! We brachten de olie terug en nu zijn we klaar om weer verder te rijden naar Las Vegas (300 mijl/bijna 500 km), waar we de auto voor 17.00u terug moeten brengen. Vanaf Las Vegas vliegen we om 21.21u naar San Francisco.

Morgen is het grote 4th of July feest in Amerika dus dan gaan we eens kijken wat er allemaal te doen is en dinsdag is de eerste schooldag!!

Heel veel liefs,

Sivan & Manon

Vegas baby!!

Hier een vervolg op het vorige verhaal met onze belevingen tot nu toe in Veg-ass!!

....Om 01.15u stapten we het vliegtuig inVegasuit en waren we (na een reis van ongeveer 28u) eindelijk op onze bestemming aangekomen. We namen een taxi naar ons hotel en keken onze ogen uit tijdens deze rit. Met een opgewekte taxichauffeur die maar niet kon stoppen met praten en heel lief alles over Vegas wilde uitleggen, arriveerden we eindelijk in ons hotel. Ons hotel bleek tussen allerlei bekende hotels te liggen zoals The Mirage,The Venetian, Ceasar's Palace en Belaggio. Wat waren wij blij om eindelijk een bed te zien en na een lekkere douche vielen we om 3u 's nachts (plaatselijke tijd) als een blok in slaap. De volgende dag werden we om 8u 's ochtends wakker omdat we nog erg aan het tijdverschil moesten wennen. We besloten echter om te proberen verder te slapen en het volgende moment van wakker worden was ineens om 14u 's middags!!! Op zoek naar een ontbijt om half 3 ‘s middags verkenden we het hotel. Wat een groot hotel met zwembad, spa resort, winkels en natuurlijk honderden gok automaten! We sprokkelden via het kleine supermarktje een gezond ontbijt bij elkaar en besloten daarna een duik te nemen in het zwembad. Wat hebben we gelachen om de Amerikanen die heel vriendelijk zijn en veel ouwehoeren. We zaten op de rand van het zwembad toen Siv werd uitgenodigd door drie Amerikanen om mee te doen met een volleybalwedstrijdje in het water. Nadat er op een ontspannen manier twee vs. twee werd gespeeld, kwamen er vier ‘stoere' Amerikanen bij en werd het ineens serieus vier tegen vier. Uiteindelijke wonnen we van de ‘Four boys from Washington'! Na het opfrissen, gingen we op zoek naar een restaurant. We hadden niet heel veel honger, waarschijnlijk nog door het rare ritme, dus besloten in het hotel te eten bij een wat op het oog een nette ‘burgertent' leek. Toen wij op onze plaats zaten en net tegen elkaar wilde zeggen dat we nog nooit zo'n nette burger tent hadden gezien, werden we ineens geholpen door een schaars gekleden dame, tsjaaa... Amerika! Vegas is Vegas en daar horen casino's bij. Elk hotel heeft wel een casino waar vele mensen proberen hun geluk te beproeven. Wij besloten een spelletje roulette te spelen maar dit ging niet van harte. Ook met blackjack hadden we weinig geluk. Je kan hier elk hotel zo maar binnen lopen dus besloten we wat hotels van binnen te gaan bekijken. Het Venetian was supermooi waar ze heel Venetië hebben nagebouwd met grondels, de bekende brug, Italiaanse restaurants en shops en natuurlijk heerlijk Italiaans ijs!! De tijd vloog voorbij en nadat we terug waren in ons eigen hotel besloten we nogmaals te kijken of we met roulette nu wat meer geluk hadden. Het eerder verloren geld wonnen we terug en besloten direct te stoppen (haha)!

Vandaag zullen we wat shoppingscentra gaan bezoeken, weer zwemmen en verder zien we wel wat de dag ons brengt. Het weer is hier heerlijk. Overdag warm 40/45 graden maar niet ‘vies/plakkerig' warm en 's avonds daarentegen daalt de temperatuur zo naar 30 graden en dit is prima uit te houden.

Morgenvroeg zullen we hier alweer uitchecken en we gaan dan de auto die we gereserveerd hebben op het vliegveld van Las Vegas ophalen. Met deze auto gaan we richting de Grand Canyon waar we twee dagen zullen verblijven. Waarschijnlijk zullen we dan weer wat van ons laten horen!

Op dit moment zijn we in de MacDonalds naast ons hotel waar we even gratis WIFI gebruiken. Het was aardig vroeg dus we vroegen ons af of we ons niet moesten schamen zo vroeg al in de Mac te zitten. Haha, blijkt dat het hier gewoon al super druk is met XL hamburger-etende mensen! En....... nee we hebben alleen een mango smoothie besteld en geen menu;)..

Liefs en een dikke kus van ons,

Siv en Manon

PS: De foto's volgen wanneer we een betere i-net verbinding hebben!